برگزیدی'>برگزیدی کسی را که خدا برگزیدحَدَّثَنَا مُطَّلِبُ بْنُ زِیَادٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ: کُنَّا مَعَ أَبِی جَعْفَرٍ فِی الْمَسْجِدِ وَغُلَامٌ یَنْظُرُ إِلَى أَبِی جَعْفَرٍ وَیَبْکِی فَقَالَ لَهُ أَبُو جَعْفَرٍ: «مَا یُبْکِیکَ؟ قَالَ: مِنْ حُبِّکُمْ. قَالَ: «نَظَرْت حَیْثُ نَظَرَ اللَّهُ وَاخْتَرْت مَنْ خَیَّرَهُ اللَّهُ» ابن ابی شیبة از مطلب بن زیاد از جابر جعفی روایت کرد که گفت: همراه ابو جعفر (امام باقر ع) در مسجد بودیم که جوانی به ابوجعفر نگاه میکرد و میگریست. ابوجعفر ع به او فرمود: چرا گریه میکنی. گفت: از محبّت شما! فرمود: اندیشیدی آن چه خدا اندیشید و برگزیدی کسی را که خدا برگزید.

بسم الله الرّحمن الرّحیم بازشناسی شخصیت رازآمیزِ یحیی بن امالطویل                                                                                                       علی عادل زاده چکیده: یحیی بن ام الطویل از اصحابِ مهمّ امام سجّاد (ع) است که هم در میانِ شیعه و هم در میانِ غالیان جایگاه برجستهای دارد. با این حال اطلاعات تاریخی و روایاتِ اندکی از او در دست است. در این مقاله دادههای موجود پیرامونِ او مانندِ نسب، نام پدر، نسبت خویشاوندی با امام سجاد ع و شهادت او بررسی شده و نشان داده شده برخی از آنها ساختگی یا حاصل خلط و اشتباه است و درستی برخی نیز ثابت نیست. همچنین روایاتِ مدح یحیی بن ام الطویل بررسی و انگاره بابیت او نقد شده است. به جز بابیت و شهادت، مهمترین نمودِ شخصیّتِ یحیی در گزارشهای موجود در منابع امامیه، برائتِ علنی از مخالفان و اظهار فتوّت از روی تقیه است که این دو با یکدیگر ناسازگار به نظر میرسند. در منابعِ غالیان، این دو جنبه با جزئیات و تفصیل بیشتری نمایش داده شده است. واکاوی سندی و دلالی این گزارشها نشان میدهد که احتمالاً هر دو در رفتار اجتماعی غالیان ریشه